Bir Hayal Değil
Bir Hayal Değil
Her başarı saf başarılardan mı oluşur? Her ilerlemede hiç geri adım yok mudur? “Yaptım oldu, denedim başardım, zaten emindim, hedefi tam 12’den vurdum.” Başarılar tamamen saf, suni başarılarla dolu olduğu algısı gerçek midir? Bir işi başarmış insanlar sosyal medyada “yaptım oldu, denedim başardım” diyorlar. Bütün her şeyi mükemmel gitmiş gibi anlatıyorlar.
Sürecin kendisinin dışında, süreci en çok zorlaştıran faktörlerin başında mükemmeliyetçilik gelir. Mükemmeliyetçilik aslında her şeyi dört dörtlük yapmak istemek, bunu yapmak için gerçekçi olmayan planlar yapıp kafa yormak, sonra doğal olarak istediği gibi gitmeyince kendini strese sokmak demektir. Benim de bu ekstra stresten kurtulmam yıllarımı aldı.
2 Nisan 2024 tarihinde USMLE Step 1’e girdim ve başarıyla sınavı geçtim. Hazırlık sürecimde herkesin bildiği kaynakları kullandım. İlk başta eski alışkanlıklar açığa çıktı ve her şey mükemmel olsun istediğimden bütün kaynakları defalarca kez tekrar etmeye karar verdim. Hem iki ya da üç haftada bir olan 5. sınıfın staj sınavlarını geçip hem de her şeyi kusursuz yapmanın mümkün olmadığını daha ikinci haftadan kendime stres yaratarak anlayınca, bana hitap etmediğini düşündüğüm B&B videolarını ve faydalı olsa da zaman kazanmak için Amboss’u bir kenara bıraktım. First Aid, Uworld, Pathoma ekseninde az kaynak çok tekrar mantığıyla dönüp durdum.
Uworld çözerken her blok mükemmel geçsin ve mümkünse her çözdüğüm blok bir öncekinden daima yüksek olsun istedim. Şaşırtıcı olmayacak bir şekilde böyle olmadı. Uworld’ü iki kez tekrar ettim ama gereksiz bir şekilde ilk tekrarda bloklardaki yüzdeleri inanılmaz kafama taktım ve kendime stres yarattım. Bu stres motivasyonumu kaçırmaktan başka bir işe yaramadı. Bunu asla yapmanızı önermem. İlk tekrar öğrenmek, ikinci tekrar pekiştirmek için. Unutmamak lazım ki Uworld bir soru bankasından öte inanılmaz öğretici ve esansiyel bir kaynak. Yedi aylık çalışma periyodumun son otuz günü öncesinde dalgalı giden hem Uworld hem de NBME yüzdelerim bir anda gerçekten yükselmeye başladı. Gerçek manada söylüyorum çünkü stabil ve kademeli bir artış başladı. Çözdüğüm soruların benden ne istediğini ve yanlış şıkların neden yanlış olduğunu iyi analiz etmeye başlamıştım. Bir kovanın taşması için önce dolması gerekiyormuş, benim taşmam son ay gerçekleşti.
Sınav günü dahi “acaba başaracak mıyım?” hissiyatı hiç geçmedi. Sınavda iki blok kötü geçtiğinde, tekrar eski mükemmelliği isteyen alışkanlıklar açığa çıktı ve “galiba başaramadım” hissiyatı bir anda geldi. Harcadığım bütün emek ve para boşa gitti dedim, soruları çözerken alternatif kariyer tercihlerimi düşündüm. Tam bir saçmalık; sorulara odaklanmak yerine alternatifleri düşündüm. Tabi, kendimi bu duruma hazırlamıştım çünkü kendimi iyi tanıyordum. Molada bunun ne kadar yanlış olduğunu, kendime bu hissiyatı ilk kez yaşamadığımı ve daha öncekilerde haksız çıktığımı hatırlatıp yüzümü yıkadım ve tekrar sınava döndüm. Soruları birer birer çözmeye devam ettim. Bakın, mükemmel olmak zorunda değil hiçbir şey; demek ki diğer 5 blok iyi geçmiş ki sınavı geçmeyi başardım.
Mükemmeli ararken kendimi ne kadar çok yıpratmışım, ne kadar çok gözyaşı döktürmüşüm kendime. Geriye dönüp bakınca, bana başarıyı getiren mükemmeli aradığım zamanlar değil, gerçeğin peşinde koştuğum zamanlar olmuş.
Bu süreç inanın çok zevkli. Bir hekim olarak bilginizi inanılmaz arttırıyor. Her bilgi bir mantık ve patofizyoloji çerçevesinde inceleniyor. Süreci zor kılan tek şey, istikrarlı bir şekilde her gün devam etmek. Yoksa bizler gibi üniversite sınavı, tıp fakültesi komiteleri ve staj sınavlarını geçmiş, bu noktaya sınav başarıları yüksek olduğu için gelmiş insanlar için en kolay iş bir sınavı geçmek. Siz benim yaptıklarımı yapmayın ve kendinize ekstra stres yaratmayın.
Her gün düzenli çalışmaya sabretmeniz gerekiyor. Bir anda House M.D. gibi soruları cevaplayamayacaksınız. Düzenli çalışıp kovayı doldurmanız gerekiyor. Eksiklerin üzerine gitmeniz her zaman önemli. Zaten iyi yaptığınız soruları moral olsun diye bir daha çözmenin manası yok. Ajandanızı açıp kendinize gerçekçi bir plan yapın. Performansınızın maksimumunu zorlamanızda fayda var ama başta müthiş bir gazla başlayıp sonra motoru yakmayın. Performansınızı kademeli olarak artırın. Yorulabilirsiniz, kendinize mola vermeyi ve kafanızı toplamayı ihmal etmeyin. Temiz bir zihinle daha iyi çalışırsınız. Etrafınızda aynı kariyer hedefine sahip insanlar olmayabilir. Ne sizin ki doğru ne onların ki yanlış. Herkes kendine uygun ve mutlu olacağı kariyeri tercih etmeli. Bu süreç yalnız bir süreç, kulaklarını herkese kapat ve sadece başaracağına inanan kendi iç sesini dinle.
The present is theirs; the future, for which I really worked, is mine. -Nikola Tesla
Yorum bırakın